UFO’s, POM podcast en “De Correspondent”

Ik heb dit artikel al iin 2021 geschreven maar vond het de moeite waard om dit weer op te nemen in deze nieuwe blog iteratie.

Ik ben iemand die liever naar een podcast luistert dan naar muziek. Ook daar ga je regelmatig op zoek of er een nieuwe is die je wel aanstaat en zo besloot ik enige tijd geleden of ik nog een paar Nederlandstalige podcasts kon vinden met een onderwerp dat ik wel interessant of onderhoudend vindt.

Een van die podcasts is POM – Een podcast over media, cultuur, technologie en ondernemerschap, met Alexander Klöpping en Ernst-Jan Pfauth waar ik in het algemeen met plezier naar luister.

In aflevering “SO6E28 – We moeten het over ufo’s hebben”, uitgezonden op vrijdag 18 juni, hadden ze een gesprek met Marjolijn van Heemstra, journaliste bij “De Correspondent” over, uiteraard “UFO’s”. De toon van het gesprek kwam aardig overeen met het artikel over UFO’s dat van Heemstra geschreven had voor De Correspondent, “Misschien zien we ze vliegen, maar verdienen ufo’s niet meer onderzoek?”.

Het U.S. Department of Defense heeft op 25 juni een drietal filmpjes (FLIR, GIMBAL en GOFAST)  vrijgeven, op een iets hogere resolutie dan  ze al eerder ongeautoriseerd te vinden waren op het web. Op basis van de filmpjes is aardig wat afgeschreven en afgekletst o.a. in het artikel van van Heemstra.

Voor de duidelijkheid is het misschien weer eens goed om te vermelden waar de afkoringen voor staan. UFO staat voor “Unidentified Flying Object(s)” en UAP, de afkorting die tegenwoordig wat vaker gebruik wordt, voor “Unidentified Aerial Phenomena”. Het gaat dus om waarnemingen die nog niet verklaard zijn en dat betekent dan niet per definitie, zoals het vaak uitgemeten wordt, dat het aliens zijn.

Bij het beluisteren van deze specifieke podcast begon ik een beetje te fronsen.

Ten eerste de opmerking dat men hier te maken had met “getrainde waarnemers” (gevechtspiloten), hetgeen suggereert dat we hier te maken hebben met supermensen die niet gevoelig zijn voor alle vormen van gezichtsbedrog waar  alle normale stervelingen last van hebben. Dat is dus niet het geval, ook “getrainde waarnemers” hebben last van deze valkuilen. Het hele begrip is al vaag om dat niet duidelijk gemaakt wordt waarin ze getraind zijn. Voor een gevechtspiloot lijkt me dat vooral het snel inschatten van een bedreiging hetgeen volgens mij betekent dat ze last krijgen van de evolutionaire inschatting “better safe than sorry”. Het is beter voor je overleving is om iets als een bedreiging in te schatten, ook als dat achteraf niet het geval blijkt te zijn (Wat ritselt daar in het struikgewas? Is het de wind of is het een roofdier?). Ook lijkt het me dat gevechtspiloten niet het type zijn dat hun beslissingen en acties snel ter discussie zal stellen, dat kun je je in een gevechtssituatie niet permitteren. Het moge duidelijk zijn dat voor mij de kreet “getrainde waarnemers” een rode vlag is die aanleiding geeft het gepresenteerde kritisch te beoordelen.

Gedurende de discussie in deze podcast kreeg ik ook de indruk dat alle betrokkenen nogal binair dachten over de wetenschap, het idee dat de wetenschap alleen maar ja/nee antwoorden levert. Dat is een misvatting. Wetenschap is een proces, een methodologie die als doel waarheidsvinding heeft maar uiteindelijk antwoorden levert met een bepaald betrouwbaarheidsinterval. Als we over wetmatigheden spreken dan is de onbetrouwbaarheid erg klein maar dat wil nooit zeggen dat er geen gebied(je) te vinden is waar deze wetmatigheid niet opgaat. Denk hierbij aan het Newtoniaanse mechanische universum met wetmatigheden die het mogelijk maakt zeer betrouwbare voorspellingen te doen op de schaal waar wij leven, maar waar deze wetmatigheden niet meer toepasbaar zijn als we over Einstein’s relativistische universum of het Kwantummechanische universum spreken. Al met al kreeg ik het gevoel dat alle deelnemers zich iets zouden moeten inlezen in wetenschapsfilosofie, als je dit soort onderwerpen en de rol die wetenschap speelt wilt bespreken.

UFO meldingen zijn per definitie anekdotes eventueel aangevuld met, tot op de dag van vandaag, onscherpe foto’s (dit ondanks het gegeven dat ondertussen nagenoeg iedere bewoner van deze aarde in het bezit is van een toestel dat Mega Pixel foto’s kan nemen en ook een autofocus functie heeft). Het probleem met anekdotes is dat je alles wetenschapper geen of minder grip hebt op wat er daadwerkelijk gebeurt is in de zin van (weers-, psychische-) omstandigheden die kunnen bijdragen aan gezichtsbedrog, valse herinneringen, etc. Veel van die verhalen worden pas na enige tijd verteld waarbij je dus niet weet in hoeverre de herinneringen zijn aangevuld.  Dat je gelooft dat er iets gebeurd is wil nog niet zeggen dat er daadwerkelijk iets heeft plaatsgevonden. Daarnaast is het goed om zich te realiseren dat een wetenschapper budget nodig heeft als hij iets wil onderzoeken, en het kenmerk van budgetten is dat je ze moet aanvragen. De tijd dat je op persoonlijke voorkeur iets uitgebreid kon onderzoeken licht voor de meeste wetenschappers in het verleden. En degenen die wel de vrijheid hebben houden zich met voor hun interessanterer onderwerpen bezig. Daarnaast, heb je dan ook nog het gegeven dat de hele discussie over UFO’s en aliens in het samenzweringsdenken is getrokken hetgeen het ook al minder aantrekkelijk maakt als serieus onderzoeksonderwerp. Facetten van bovenstaande alinea kwamen ook in de discussie naar voren, maar naar mijn gevoeld niet echt gestructureerd.

Alle deelnemers (en ook ondergetekende alsmede vele sceptici) lieten merken dat ze graag zouden willen dat we inderdaad met aliens te maken zouden hebben maar jammer genoeg zijn er gewoon geen goede bewijzen. Dit laat nog buiten beschouwing de fysische problemen die overwonnen moeten worden als men een reis naar een andere ster wil maken. Iets waar de meeste wetenschappers zich zeer goed van bewust zijn. In de verhalen waar we naar andere sterren en planeten reizen, spreken we van “Science Fiction” waarbij de nadruk op “Fiction” ligt. Ook conceptuele ideeën over hoe we dit eventueel mogelijk zouden kunnen maken zijn conceptueel, heel veel is nog niet ingevuld,

Al met al vind ik dat de titel van van Heemstra’s artikel in De Correspondent, “Misschien zien we ze vliegen, maar verdienen ufo’s niet meer onderzoek?”, al laat zien hoe ze in dit onderwerp staat. Naar mijn gevoel, proberen kritisch te zijn maar o zo graag willen dat we inderdaad met aliens te maken hebben, hetgeen dan ten koste gaat van haar objectiviteit. Ten overvloede, we spreken hier van gradaties en duidelijk niet van extreme standpunten.

Dat deed me besluiten om weer eens iets dieper in dit onderwerp te duiken. Ik had al eens over deze filmpjes gehoord en had al de nodige tegenwerpingen gevonden maar in dit soort discussies wordt je altijd geconfronteerd met de observatie dat de ware gelovige niet open staat voor tegenargumenten. En voor de duidelijkheid, om mij te overtuigen moet er meer op de tafel komen dan enkele wazige foto’s of filmpjes.

En hiermee kom ik op mijn laatste probleem met de discussie tijdens de podcast en de titel van Van Heemstra’s artikel nl “verdienen UFO’s niet meer onderzoek?”. Je hoeft nl niet diep te spitten om te ontdekken dat dit ook gebeurt. In eerste instantie door het Pentagon, maar ik kan me niet aan de indruk ontdekken dat die daar ook niet al teveel tijd aan spenderen als eenmaal de meest voor de hand liggende verklaringen uitgesloten zijn. Wazige beelden in het IR bieden niet al te veel houvast voor onderzoek. Desalniettemin, zoals een artikel in Scientific American “Experts Weigh In on Pentagon UFO Report” laat zien zijn er wel degelijk mensen die deze waarnemingen serieus onderzoeken en een verklaring proberen te vinden die aan “Occam’s scheermes” voldoet. Een verklaring vinden die de minste aannames bevat en de minste entiteiten veronderstelt, wanneer er verschillende verklaringen zijn die een verschijnsel in gelijke mate kunnen verklaren. In dit specifiek geval verwijzen we dan naar het werk van Mick West en  nog specifieker de YouTube video waarin hij deze filmpjes bespreekt. Je krijgt dan vervolgens te maken met de-debunking videos, maar die zijn naar mijn gevoel al weer meer op strohalmen zoeken gebaseerd. 

Ik wil dan eigenlijk alleen maar zeggen dat je de vraag “verdienen UFO’s niet meer onderzoek?” al kunt beantwoorden als je een beetje onderzoek doet en meer open staat voor de meer kritische verklaringen of accepteert dat je soms niet genoeg data hebt om een serieus onderzoek te doen. De vraagstelling hoeft dus niet retorisch te zijn. Het kost niet echt veel moeite om uit het konijnenhol van de samenzweringstheorieën te klimmen en meer serieuze en doordachte informatie te vinden. UFO meldingen krijgen dus voldoende serieuze aandacht nl de hoeveelheid die ze verdienen.

Apacer Share Steno CD211

In het kader van het regelmatig bezoeken van kringloopwinkels lukt het me soms om een Retro computing apparaat(je) te kopen. In dit geval de Apacer Share Steno CD211, uitgebracht in 2004. Wat men zich moet herinneren is dat de capaciteit van de (betaalbare) USB sticks in die tijd in het MB bereik was en nog niet in het GB bereik. De Apacer Share Steno CD211 was een antwoord op de vraag om een makkelijk hanteerbare draagbare hard disk met voldoende capaciteit te kunnen gebruiken voor bv foto en video opslag (daarom sprak men ook wel van een “imagetank”).  Het apparaat is uitgerust met een (mini) USB 2.0 ‘on the go’ (OTG) interface en (zeer klein) LCD schermpje. Het kan opereren met alleen maar de ingebouwde oplaadbare batterij waardoor men de CD211 zonder PC kan gebruiken om bestanden uit te wisselen tussen de CD211 en ieder ander data opslag apparaat met een USB (OTG). De Hard Disk in het apparaat is een laptop HD die men zelf kan uitwisselen (in dit geval een 40 GB HD).

Het apparaat werkt nog steeds en de vorige eigenaar had het gebruikt voor video films opslag.

Compact Flash card bruikbaar maken voor de Psion 5mx

Retro computing is momenteel een kleine hype en ook ik heb me daar niet van kunnen weerhouden. Ik ben in het bezit van een Psion 5mx die ik voor een zacht prijsje bij een kringloopwinkel op de kop heb kunnen tikken. Ik was vroeger een enthousiast gebruiker van de Psion 5mx gecharmeerd als ik was met de gedachte van mobile computing. De Psion 5mx tikte indertijd alle boxen aan die ik kon verzinnen, met als beste eigenschap het fenomenale toetsenbord. Dit artikel type ik ook op mijn Psion terwijl ik in de bus zit.

In dit artikel wil ik een specifiek probleempje bespreken. Het geheugen van de Psion kun je uitbreiden met een Compact Flash card en ik had nog een 32 MB CF card uit mijn oude Psion tijd liggen die ik kon gebruiken in de Psion. Momenteel gebruik ik de Psion nogal fanatiek en ik begon na te denken of ik niet beter een CF card met grotere capaciteit kon installeren. Voor 15 euro kun je bij AliEpress een 512 MB CF card van Sandisk aanschaffen. Na wat Googlen leek het met beter om een CF card van een ‘echt’ merk te bestellen. Te modern en te snel (voor digitale camera’s) werd ook afgeraden, de Psion is te oud en kan niet met te moderne CF cards met een grote capaciteit en hoge transfer snelheden overweg.  

De CF card was snel binnen maar bij het plaatsen van de CF card in de Psion werd deze niet herkend. Nu was dat probleem ook vermeld in sommige fora en de oplossing leek te zijn om op een specifiek manier te formatteren. Dat werkte echter niet met de standaard windows formatterings tool. Wat uiteindelijk wel werkte was het gebruik van SD Formatter met wat specifieke instellingen zoals Size adjustion en Overwrite aan. Het duurde vervolgens de hele nacht voordat de CDF card geformatteerd was maar deze werd daarna wel herkend en is momenteel in gerbuik in de Psion 5mx waarop ik dit artikel schrijf. Formatteer voor de zekerheid de CF card eerst in de Psion zelf via het betreffende menu (system – Disk – Formatteer Disk en vergeet dan niet de D disk te formatteren). De inhoud van de oude naar de nieuwe CF card kopiëren kan gewoon via Windows (van oude CF card naar PC en vervolgens van PC naar de nieuwe CF card).

Ik heb dezelfde procedure gevolgd voor een 4 GB Sandisk (30 MB/s overdrachtssnelheid) maar daarbij werkte deze procedure niet.

XTEINK X4 minimale compacte e-reader

Begonnen met een Sony PRS-505 e-reader en uiteindelijk overgestapt op de Amazon Kindle en Kobo (nu ook een Kobo Libra Colour met stylus) las ik enige tijd geledenk op Reddit over een zeer compacte e-reader, de XTEINK X4. Ik was meteen verkocht en heb er meteen bij AliExpress besteld (€ 64). Deze e-reader is zeer compact (11 x 6.5 cm) en zeer minimaal uitgevoerd. De bediening gaat via knoppen (een + punt wat mij betreft) en (epub) boeken plaatst men op een geheugenkaart. Ik kreeg een compleet pakket binnen nl de e-reader, een beschermhoesje, screenprotector, USB card reader en magnetische ringen. De e-reader bevat een magneet via welke de e-reader in het hoesje plakt. De bediening met knoppen maar het ook makkelijker om te lezen als je handschoenen draagt. De firmware wordt regelmatig bijgewerkt hetgeen resulteert in  verbetering van de leeservaring. De e-reader was oorspronkelijk in Chinees geconfigureerd maar kon gemakkelijk op Engels overgezet worden. Al met al een ideaal apparaat om altijd bij je te dragen. Ja, ik kan ook op mijn smartphone lezen, en dat doe ik ook maar lezen op een e-reader blijft fijner.  Ik lees vaak ook onder het wandelen en daar is dit apparaatje ideaal voor. Lezen zonder verder afgeleid te worden.

Waarom hebben wij als mensheid Chemie ontwikkeld?

Vele jaren lang waren wij afhankelijk van natuurlijke biochemische processen voor het maken van allerlei producten. Denk bv aan het maken van bier en wijn waarbij het alcoholpercentage gelimiteerd werd doordat de gistcellen vergiftigd werden bij een te hoog alcoholpercentage. Op een gegeven moment werd het destillatieproces dermate verfijnd dat men sterke drank (Aqua Vitae, drank des levens) kon produceren. Of je nu voor of tegen sterke drank bent doet er in deze context niet toe, wat dit voorbeeld laat zien is dat men door gericht warmte in het proces op te nemen de hoeveelheid alcohol die men kan produceren kan vergroten. Dat is dus de basis van de chemie, door warmte en druk te combineren met chemische reacties kan men producten maken in hoeveelheden (of zuiverheid) en met eigenschappen die men met biochemische processen niet kan maken.

Op een meer summiere manier werd deze stelling geponeerd door een collega van mij tijdens een lezing die hij gaf. Ik had er nooit exact op deze manier over nagedacht en probeerde het in dit blog iets verder uit te werken.

William Faulkner: “Civilization begins with distillation”

Tinboom

Men kan een (dendritische) tinboom maken door het reduceren van tin-ionen met zink.
Reactie:    Sn2+ + Zn0 –> Sn (s) + Zn2+

Uitvoering:
• Grote druppel tinchloride oplossing op objectglas
• Daarin een klein stukje zink draad
• Eventueel (groot) dekglas over de oplossing leggen
• Objectglas onder de (Stereo) microscoop en bekijken

Euromex ML2000 Binoculair Microscoop
Objectief: 10x
Camera: Samsung Galaxy Note 9
(in oculair via oculair adapter met een 12.5x lens) in Portrait Mode
Dino-Lite Edge AM4815ZT ca. 50x

Onderstaande filmpje: 5 fps

Literatuur:
W. Geilmann; Bilder zur qualitativen Mikroanalyse anorganischer Stoffe; Verlag Chemie; 1960; Tafel 47

Reparatie opstarten Piccolo series81X

Ik ben zeer tevreden met mijn Piccolo maar dat wil niet zeggen dat er geen irritaties zijn. De lage batterij capaciteit is min of meer zelfsprekend maar een ander probleempje is dat de Piccolo regelmatig zijn boot volgorde kwijtraakt en dan niet in Windows opstart maar in een shell omgeving.

Shell
Boot menu

Stap 1: Type in: reset -s
Als men in een dergelijk scherm terecht komt moet men een aantal stappen doorlopen om de boot volgorde te repareren.
Het systeem schakelt  zich dan zelf uit.
Stap 2:  Druk op de aan-uit knop en houdt Fn F7 ingedrukt tijdens opstarten.
Het systeem laat dan het Boot menu zien.
Stap 3: Zet de cursus m.b.v. de pijltjestoetsen op “Enter Setup” en druk op de Enter toets.
Het systeem schakelt over naar het BIOS menu.
Stap 4: Selecteer m.b.v. de pijltjestoetsen het Boot menu.
Stap 5: Pas de boot volgorde aan met de +/- toetsen en druk op Enter.
Stap 6: Save & Exit de Setup.

Boot menu
Save & Exit

Piccolo series81X  8” N150 netbook

Ik ben al vele jaren op zoek naar de “perfecte meeneem PC”. Van palmtopjes (Psion 5mx, Gemini PDA), tablets (Samsung Galaxy Tab S7 met pen en toetsenbord) tot netbooks (Sony Vaio, Acer Aspire One) en een Microsoft Surface Go. Hierbij ben ik dan ook nog aan de slag gegaan met verschillende besturingssystemen.

De belangrijkste eisen waar zo een PC’tje moet voldoen zijn, compactheid, gemakkelijk een stukje kunnen typen, geschikt om te programmeren in python, pascal en basic en om eventueel een Netflix filmpje op te kunnen kijken., Het zou ideaal zijn als het systeem ook een lange batterijduur heeft.

Op zich voldeed mijn Microsoft Surface Go al aardig aan deze vereisten maar (vooral in de bus en in de trein) wilde ik iets hebben dat (ook) degelijk, net een beetje compacter en vooral net iets handzamer, net iets makkelijker meeneembaar zou zijn, net iets beter op de schoot te balanceren is.

Recentelijk kwam ik bij een bijeenkomst van de HCC Commodore gebruikersgroep in aanraking met de Piccolo X+ 8” N150 netbook, van de firma X+ en ik was gelijk gecharmeerd. Een klein netbookje, in een degelijke aluminium behuizing, 16 GB geheugen, 512 GB SSD en draaiende op W11. De Intel N150 processor is niet de snelste maar over het algemeen snel genoeg voor de meeste taken die ik wil uitvoeren (stukjes typen, een beetje programmeren, etc.)

Ik heb deze mini-laptop (inclusief hoesje) medio december 2025 via de website van x-plus besteld (https://x-plus.store/products/piccolo-8-tiny-laptop) en het duurde ongeveer een maand voordat ik deze thuis ontving (de laptop komt uit Singapore en de levertijd staat netjes vermeld).

De eerste indruk die ik kreeg bij het openen en opstarten van deze mini-laptop was zeer positief. De min-laptop voelt gewoon degelijk lekker aan in de hand. Een tweede plezierige verrassing is dat een personal Windows 11 versie geïnstalleerd is, hetgeen betekent dat je een anonieme versie van Windows kunt installeren. Ik wil deze mini-laptop zoveel als mogelijk is buiten mijn gebruikelijke Windows eco systeem houden (geen onedrive, office, outlook, etc.). Als officepakket heb ik nu LibreOffice geïnstalleerd. Als browser de Brave browser, en ik gebruik Surfshark als VPN. Dit wordt een systeem om te testen hoever ik van de Amerikaanse Cloud kan loskomen. Tezijnertijd ga ik Aurora Linux installeren. Volgens de website van de fabrikant zijn alle benodigde drivers in deze variant van Linux aanwezig.

Alle software waarin ik geïnteresseerd ben heb ik zonder problemen kunnen installeren. Sommige programma’s draaien een beetje traag, maar dat weet je van tevoren als je een systeem met een N150 processor koopt. In de weinige besprekingen die ik heb kunnen vinden over dit laptopje wordt geklaagd over de optische muis die ingebouwd is in het toetsenbord. Dit is kritiek waar ik me niet in kan vinden. Ik ervaar deze ingebouwde optische muis als zeer plezierig in het gebruik. Zeker in de bus, typende met deze mini-laptop op je schoot, is dit een betere oplossing dan een trackpad. Het (aanraak) scherm is erg helder en scherp met meer dan voldoende resolutie (1920×1200 pxls). Leuker extraatjes zijn de ingebouwde microsd-kaart lezer alsmede de 3.5 mm koptelefoon uitgang (zaken die niet aanwezig zijn in mijn veel duurdere Microsoft Surface Pro 11). De voeding vindt plaats via een USB-C poort en een voedingsadapter wordt meegeleverd. Daarnaast zijn er nog twee USB-A type connectoren (3.0 en 2.0) en een mini-HDMI uitgang aanwezig. Qua connectoren is deze mini-laptop dus goed voorzien. Het clamshell design zodat je de mini-laptop in tent mode en tabletmode kunt zetten is ook “nice to have”. Het toetsenbord werkt ook goed maar door de nogal “andere” indeling is aan het gebruik wel een leercurve gekoppeld. Ik ben weliswaar een “met twee vingers typen” persoon maar type ook dan nog regelmatig mis.

De enige echte “downer” bij deze mini-laptop is de batterijduur. Met wifi en bluetooth aan ga je de “beloofde” zes uur werktijd zeker niet halen. Je zie de batterij als het ware capaciteit verliezen waar je bij staat. Ik heb het (nog) niet tot het einde getest maar als ik twee uur zou halen zou me dat verbazen. Door de wifi uit te zetten verleng je echter de werktijd aanzienlijk, hetgeen een manier van werken is waarop ik maar ben overgestapt. Daarnaast heb ik nu altijd een 65 W USB voedingsadapter met USB-C kabel bij me maar ook een pittige 145 (25000 mAh) powerbank. Dat maakt het systeem iets minder “portable” maar dit zijn ook zaken die ook bij mijn Microsoft Surface Go altijd bij me had.

Mijn overall conclusie is dat ik geen spijt heb van deze aankoop, op de batterijduur na doet het systeem wat ik wil en op de manier waarop ik het graag wil.

De iets minder portable set-up die ik momenteel bij me draag in een schoudertasje.